Artykuły

Historia Jiu-Jitsu

     

   

    Historia Jiu-Jitsu nie jest tak prosta jak historia innych sztuk walki. Śledzenie rozwoju sztuki walki jest łatwe, gdy zaczyna się one z jednego źródła. Znacznie trudniej jest dotrzeć do wielu korzeni, które tworzą podstawę sztuki. Z taką sytuacją zatkniemy się w przypadku Jiu-Jitsu.

    Historia praktyki Jiu-Jitsu sięga 2500 lat. Jiu-Jitsu (ju znaczy łagodna; jitsu znaczy sztuka) powstało dzięki wielu nauczycielom, którzy pochodzili z Japonii bądź dotarli do niej z innych części Azji. Pierwsza wzmianka o sztukach walki pochodzi z roku 2674 p.n.e. od Huang-Di (Chiny), który stworzył Wu-shu, system, w którym ciało było wykorzystywane w samoobronie. Zagłębiając się w japońskie legendy można dotrzeć do śladów Jiu-Jitsu w historii japońskich bogów Kajimy i Kadori, którzy rzekomo posłużyli się tą sztuką by poskromić bezprawnych mieszkańców wschodniej prowincji. Pierwsza datowana wzmianka o Jiu-Jitsu pochodzi z przedziału 772-481 p.n.e., gdy techniki otwartej ręki były wykorzystywane w Chinach w okresie Choon Chu. W 525 roku Boddhiddarma, mnich Buddyzmu Zen, przybył z Indii do Chin, do klasztoru Shaolin. Wkrótce do chińskiego kempo dodał metody oddychania z Yogi tworząc w ten sposób Shaolin chuan fa. Jak głosi legenda, Boddhidharman uczynił następny krok i rozwinął ten system tworząc go-shin-jutsu-karate (sztuka samoobrony wykorzystująca techniki otwartej ręki). W 230 roku p.n.e. w Japonii rozwinęły się zapasy chikura kurabe, które zostały włączone do treningu Jiu-Jitsu. Z przed mniej więcej 2000 lat pochodzą wzmianki o rozwoju zapasów i innych, pokrewnych technik, które mogły stanowić podstawę Jiu-Jitsu. Istnieją dane świadczące o tym, iż techniki otwartej dłoni były stosowane w Japonii w okresie Henia (794-1185 r.), ale w połączeniu z treningiem samurajów w posługiwaniu się bronią. W 880 roku Książę Tijun (zwany również Sadagami) stworzył szkołę daito-ryu aiki Jiu-Jitsu. Daito-ryu aiki ju jitsu oparte było na tajemnych naukach shugendo (shu znaczy szukać, ken oznacza siłę, do oznacza drogę), prawdopodobnie podstawy Kendo, które wykorzystywało okrężne ruchy rąk i broni w obronie. Wiele technik tej szkoły zapożyczył Morihei Uyeshiba, gdy w 1925 roku tworzył własny system - aikido.

    Obecnie, większość honorów za formalne stworzenie sztuki Jiu-Jitsu spływa na Hisamori Takenouchi, który w 1523 roku założył w Japonii szkołę Jiu-Jitsu. W 1559 roku do Japonii przybył z Chin mnich Chin Gen Pinh, ekspert kempo, który zostało częściowo włączone do ówczesnych treningów Jiu-Jitsu. W okresie Tokugawa (około 1650 roku), Jiu-Jitsu było rozwijane jako część treningów samurajów. Kolejny etap w historii Jiu-Jitsu, które zaczęło upadać wraz z końcem okresu Tokugawa, nastąpił w 1882 roku, gdy Jigoro Kano rozwinął na bazie Jiu-Jitsu - judo bezpieczny sport, wykorzystujący wybrane techniki Jiu-Jitsu, skonstruowany w celu spopularyzowania sztuk walki.


Robert Rawicz

3 dan Jiu-Jitsu

 
 
 
 
 

Do działania strony wymagane są pliki cookies, korzystając z strony zgadzasz sie na ich używanie

All rights reserved

by Łukasz Taff

http://designlogo.pl sterydy http://ling-fluent-pro.com/de pożyczki sosnowiecButy damskie sklep fitynka Odżywki i suplementy